Fanfare SluiskilBij de oprichting telde de Sluiskilse Fanfare telde 20 leden. Als dirigent werd de heer Hubert Vercauteren aangesteld , die toendertijd koster was te Sas van Gent. Toen men na enige tijd heet verschil kende tussen mol en kruis en een repertoire van twee marsen had opgebouwd, ging men de straat op. Enige jaren later was men zelfs zover, dat een hele avond kon worden gevuld. Het hieruit voortvloeiende optreden voor de donateurs, was een grandioos succes: 124 personen woonden dit optreden bij ! Aan de opbouwperiode van de fanfare kwam wegens het uitbreken van de oorlog een eind. Tijdens de oorlog moesten alle koperen instrumenten worden ingeleverd bij de Duitse overheid. Hieraan werd gedeeltelijk gevolg gegeven, maar dit nam toch niet weg, dat het aantal instrumenten tot de helft werd teruggebracht. Als gevolg hiervan werd de vereniging op 18 januari 1943 ontbonden. De "heroprichting" vond plaats op 8 juni 1945. Een aantal oudere leden viel af, maar vele nieuwe, vooral jonge leden, dienden zich aan. George de Caluwé voorde de directie. Dankzij de financiële steun van de Sluiskilse bedrijven, ondernemers en de bevolking kon in 1948 reeds op vooroorlogse sterkte worden gespeeld. In datzelfde jaar gaf George de Caluwé de dirigeerstok over aan de heer Thomas uit Westdorpe, die op zijn beurt in 1951 weer plaats maakte voor Clement de Ridder. De eerste naoorlogse activiteit bestond uit het verwelkomen van de Sluiskilse soldaten, die de oorlog in Indonesië hadden meegemaakt. Volgens de "boeken" werden er 47 soldaten thuisgeblazen.

Fanfare SluiskilOmdat de vereniging wat grootschaliger wilde gaan optreden besloten de leden in 1949 een kiosk te bouwen in het "parkje" tegenover het postkantoor in de Spoorstraat. Dat de kiosk in 1966 ten gevolge van de kanaalverbreding moest verdwijnen, kon uiteraard door niemand worden voorzien. In 1963 naam dirigent de Ridder afscheid en droeg de dirigeerstok over aan Johan de Witte, die toen pas was begonnen aan zijn studies aan het conservatorium te Tilburg. Om het bestaansrecht van de vereniging te waarborgen, werd het noodzakelijk om de menskracht te verhogen. Ondanks diverse acties bleek het aanwerven van nieuwe leden zeer moeilijk.  Tot het moment dat er vanuit de vereniging een aantal leden opstonden, die hun schouders er onder zetten. Dankzij de niet te evenaren inspanningen van deze leden, maar (zonder iemand tekort te doen) in het bijzonder van Robert Jurriëns, trad een aantal leerlingen tot het korps toe, waardoor er een korpssterkte werd bereikt als nooit tevoren. Op 20 mei 1974 vierde de Sluiskilse Fanfare haar veertigjarig bestaan met een muziekfestival.  In 1984 bestond de vereniging 50 jaar. Dit jubileum werd op grootse wijze gevierd. Hoogtepunt was het optreden van de Marinierskapel in de R.K. Kerk. Omdat een aantal jeugdige leden afhaakte voornamelijk omdat men een studie ging volgen elders, werd besloten nogmaals een ledenwerfactie te organiseren. Deze actie werd gehoudoen in 1989 tijdens de Gildefeesten en werd een groot succes. Een dertigtal leden trad toe tot de vereniging. Eveneens in 1989 besloot de ledenvergadering de verenigingsnaam "Fanfare en Drumband Sluiskil" te wijzigen in "Muziekvereniging Sluiskil". Het doel hiervan was het fanfaregeluid om te bouwen naar een harmonieklank. Zoals vele muziekverenigingen heeft de Muziekvereniging Sluiskil ook te maken met een teruglopend ledental.  Vanaf 1 januari 2015 is de samenwerking gestart met de Volharding Zaamslag. Vanaf die datum wordt er wekelijks gezamenlijk gerepeteerd in het Meulengat te Sluiskil en worden de concerten gezamenlijk verzorgd.